Maak het werk af, snel. Naar je hut.
Ik snap het. Als de nieuwe gevangenen al die graven zien, vluchten ze.
Geen tijd voor grapjes. Maak het werk af, snel. Graaf.
Zet ons op de ziekenlijst. - Toe, stuur ons naar het hospitaal.
Jullie zijn niet ziek, jullie zijn nooit ziek.
Waarom doe je alsof je ziek bent? - Ik wil niet onder zo'n ding.
Kapitein Kanematsu.
Een peuk dan? - Jullie hebben er vanmorgen al gehad.
Zo is dat. En nu wil ik iets terugdoen.
Als u me iets geeft uit de goedheid van uw hart, zoals die peuk...
dan onthoud ik dat.
Daarom is deze aansteker voor u.
Denkt u dat hij gejat is? Hij was van dat joch dat daar begraven ligt.
Hij gaf hem aan me voor een bewezen dienst.
Voor ik sterf, wil ik hetzelfde doen voor u.
Je bent een rare vent, Sheets.
Goed, op de ziekenlijst. Hij ook.
Saito krijgt er nog lucht van dat je hem omkoopt. Wat dan?
Voor dat gebeurt, zijn wij hier al ver vandaan, vriend.
We kappen ermee.
Hier rust...
Wie hebben we ook weer begraven? - Thomson.
Hier rust korporaal Herbert Thomson, rangnummer 01234567.
Dapper onderdaan van de koning of de koningin of zoiets.
Gestorven aan beriberi in het jaar onzes Heren 1943.
Ter meerdere eer en glorie van... Waar stierf hij voor?
Houd op. Spot er niet mee.
Ik spot niet met hem en z'n graf.
Moge hij rusten in vrede.
Het leven gunde hem geen rust.
Opschieten, jongens.
We zijn er bijna.
Let op jullie houding.
Compagnie A, tijd markeren.
Tijd markeren.
Bataljon.
Halt.
In de rij, linksomkeert.
Op de plaats rust.
Dat worden een hoop graven.
Goed zo.
Die weet niet wat hem te wachten staat.
Vertel je hem de waarheid? - Zeker niet.
Je bent geen officier en geen heer.
Bataljon.
Geef acht.
Mijn naam is Nicholson. - Ik ben kolonel Saito.
Uit naam van zijne keizerlijke hoogheid heet ik u welkom.
Ik ben de commandant van dit kamp.
We zijn hier in kamp 16 langs de geweldige spoorweg...
die binnenkort Bangkok met Rangoon zal verbinden.
U, Britse gevangenen, bent uitgekozen...
om een brug te bouwen over de rivier de Kwai.
Het zal prettig werk zijn, dat vakbekwaamheid vereist.
Officieren zullen moeten werken, net als hun mannen.
Het Japanse leger is niet van plan werkeloze monden te voeden.
Als u hard werkt, zult u goed behandeld worden.
Maar als u niet hard werkt, zult u gestraft worden.
Over ontsnappen zeg ik u het volgende.
Er is geen prikkeldraad.
Geen palissade. Geen wachttoren.
Die zijn ook niet nodig.
We zijn een eiland in de jungle. Ontsnappen is onmogelijk.
U zou sterven.
Vandaag mag u uitrusten. Morgen begint u.
Ik herinner u aan het motto van generaal Yamashita.
'Doe uw werk met vreugde.' - Doe uw werk met vreugde.
Ingerukt.
Bataljon, op de plaats rust.
Kom hier, majoor Hughes. Bataljon, rust.
Breng de mannen onder. Ik moet die vent spreken.
Kolonel.
Ik heb naar u geluisterd. M'n mannen zullen zich naar behoren gedragen.
Op het erewoord van mij en m'n officieren.
Ik wijs u erop dat het gebruik van officieren voor arbeid...
verboden is op de Geneefse Conventie.
Is dat zo?
Ik heb een exemplaar bij me. Lees het gerust even na.
Dat is niet nodig.
Doormarcheren.
Ga zitten.
Ja, sir.
Ik ga even naar Clipton, tot straks. - Goed, sir.
Ga door. Hoe is het met je arm? - Bijna genezen.
Dit is commandant Shears van de Amerikaanse marine.
Hij en een Australiër zijn hier sinds ze dit kamp bouwden.
Een marineman? Hier? - Voor een zeeman ben ik gestrand.
Zonk uw schip? - De Houston.
We bereikten land, maar ik raakte de anderen kwijt.
En uw groep hier?
Aussies, bolhoeden... Britten, Indiërs, Birmezen, Siamezen.
Waar zijn ze nu? - Ze zijn dood.
Aan malaria, dysenterie, beriberi, gangreen, andere doodsoorzaken.
Hongersnood, overwerk, kogelwonden, slangenbeten, Saito.
Sommigen werden levensmoe.
Heeft Clipton u al onderzocht? - Dat doe ik nu. Scheert u zich later.
Goed.
U verblijft bij de officieren. We vinden wel wat kleren.
Laat maar. Ik blijf liever op de ziekenlijst.
Werkkleding is hier toch de mode.
Moesten officieren werken? - Dat kun je wel stellen.
Dat heb ik aangekaart bij kolonel, hoe heet hij?
Ik denk dat hij de situatie begrijpt. - O ja?
Hij lijkt me een redelijk mens. Ik moet er eens vandoor.
Clipton, we vergaderen om zeven uur. Laat weten wat je nodig hebt.
Dan doen we ons best. - Dank u.
Wat is er? - Laat maar.
Kom op, zeg het.
Je kunt Saito van alles noemen, maar 'redelijk' had ik nog niet gehoord.
Hij definieert het vast anders.
Verder nog iets? - Met uw permissie.
Het ontsnappingscomité. Shears zei...
Er komt er geen. - Maar Jennings heeft een plan.
Dat geloof ik graag. Maar ontsnappen? Waarheen? De jungle in?
Saito had gelijk. Prikkeldraad is hier onnodig. Dat overleeft niemand.
Een ervaren man als Shears zal dat beamen.
Met succes ontsnappen is een kans van één op honderd.
Mag ik nog iets zeggen? - Ga uw gang.
De kans om het kamp te overleven is nog kleiner.
U zag de graven. Die zeggen genoeg.
De hoop op ontsnapping opgeven, is berusten in een doodvonnis.
Waarom probeert u het dan niet?
Ik wacht op het juiste moment, de juiste mensen.
Ik begrijp het. Pogen te ontsnappen is de plicht van de gevangen soldaat.
Maar wij zitten met een juridisch probleem waar u niet van weet.
In Singapore kregen we van hogerhand het bevel ons over te geven.
Als we ontsnappen, schenden we dus het militair recht. Interessant?
Dit begrijp ik niet helemaal. U wilt de wet volgen, koste wat het kost?
Zonder wet is er geen beschaving. - Dat bedoel ik.
Hier is geen beschaving. - Dan kunnen wij die introduceren.
We laten het onderwerp rusten.
Is er verder nog iets?
Het beleid lijkt me duidelijk. Alles moet vanaf morgen soepel verlopen.
Onthoud dat de mannen moeten denken dat wij het bevel voeren.
Zolang ze dat geloven, zijn ze soldaten en geen slaven.
Bent u dat met me eens?
Ik hoop maar dat ze soldaten kunnen blijven, kolonel.
Ikzelf ben een slaaf. Maar wel een levende.
Rare vogel. Zelfs voor een Ameri...
Te lang in afzondering. Afgesneden van z'n eenheid. Een les voor ons.
Bataljon.
Geef acht.
Engelse gevangenen.
Luister goed. Ik zeg niet 'Engelse soldaten'.
Vanaf het moment dat u zich overgaf, hield u op soldaten te zijn.
U zult de brug voltooien vóór de twaalfde mei.
U zult werken onder toezicht van een Japanse ingenieur, luitenant Miura.
De tijd dringt. Alle mannen zullen werken.
Uw officieren zullen aan uw zijde werken. En terecht.
Zij hebben u verraden door zich over te geven.
Uw schande is hun eerloosheid.
Zij zeiden dat leven als een koelie beter was dan sterven als een held.
Zij hebben u hier doen belanden, niet ik.
Daarom zullen zij u vergezellen in nuttige arbeid.
Dat is alles. Gevangen officieren, haal uw gereedschap op.
Bradley, terug op je plek.
Mag ik u wijzen op artikel 27 van de Geneefse Conventie.
Oorlogvoerenden mogen gevangenen inzetten, officieren uitgezonderd.
Geef me dat boek. - Graag. U leest Engels, neem ik aan?
Leest u Japans?
Helaas niet. Maar een vertaling is vast te regelen.
De code stelt expliciet...
Blijf in het gelid.
U hebt het over een code?
Wat voor code? De code van de lafaards?
Wat weet u van de soldatencode, van bushido?
Niets. U bent het commando onwaardig.
Daar u zich niet houdt aan beschaafde regels...
vervalt onze plicht om u te gehoorzamen.
M'n officieren verrichten geen arbeid.
We zullen zien.
Alle Engelse gevangenen aan het werk.
Sergeant-majoor, zet de manschappen aan het werk.
Bataljon, pak je gereedschap.
Naar links. Linksomkeert.
Compagnie A, op rechts, voorwaarts mars.
Hoofd rechts.
Hoofd front.
Hoofd rechts.
Voorwaarts mars, hoofd rechts.
Compagnie C, op rechts.
Wat is hij van plan?
Hij wil geen getuigen.
Nu zult u redelijk zijn.
U zet uw officieren aan het werk. - Nee.
Ik tel tot drie.
Als u en uw officieren bij de derde tel niet op weg zijn naar uw werk...
geef ik het bevel te schieten.
Hij doet het. Geloof me, hij doet het echt.
Eén. - Ik waarschuw u, kolonel.
Twee.
Stop.
Ik heb alles gezien en gehoord, en de anderen in het hospitaal ook.
Te veel getuigen. Hier komt u niet mee weg.
Zwijg. - Ze kunnen amper lopen.
Is dit uw soldatencode? ongewapende mannen doden?
Zie je, de ziekenlijst heeft zo z'n voordelen.
Geef toe dat die ouwe lef heeft.
Ze betraden de vallei des doods. - Hoe bedoelt u?
Het is het soort lef...
waarmee jullie officieren in 1914 uit de loopgraaf sprongen.
Ik snap wat u bedoelt. - Je snapt niks.
Dat soort lef kost ons nog de kop.
Neem me niet kwalijk, maar ik wil graag mee.
M'n arm is bijna beter. Echt.
En hij dan?
Hij stelde alleen voor niet te ontsnappen.
Als jouw kolonel iets voorstelt, is dat een bevel.
Daar gaan we weer.
Alle officieren moeten naar de strafhut.
Stuur ze erheen.
U niet.
Kom mee.
Laat hem met rust.
Ze stoppen hem in de oven.
Van onderen.
Eén, twee, drie, vier.
Nee, nee, nee.
Loslaten.
Laat los.
Pas op.
U wilde me spreken? - Ik probeer het al drie dagen.
Het gaat om kolonel Nicholson. Hij zit al...
Ik kan u laten doodschieten.
De gevangenen die poogden te ontsnappen, stonden onder uw bevel.
Ik wist er niets van.
Het doet er niet toe. Zij die het proberen, verdienen respect.
Dat moment tussen hun ontsnapping en de dood waren ze weer soldaten.
Maar ontsnappen is gekkenwerk.
Twee soldaten neergeschoten, de derde verdronken.
Waarvoor? Ze ontvluchtten de realiteit.
Dit is de realiteit.
Hier ziet u hoe ver het werk vandaag gevorderd had moeten zijn.
En dit is hoe ver we in werkelijkheid zijn.
Door de koppigheid van uw kolonel lopen we ver achter op schema.
Niet alleen dat. Gevangenen hebben het werk gesaboteerd.
Ik heb het zelf gezien. Ik kan ze laten doodschieten.
Wie bouwt dan uw brug? Weet u zeker dat het sabotage is?
Ze werken beter onder hun eigen officieren.
Mijn officieren bevelen ze, de uwe werken mee met de rest.
Dat bepaalt Nicholson. Het is tegen de regels.
Houd op over regels. Dit is oorlog. Dit is geen spelletje cricket.
Uw kolonel is gek.
Volslagen gek.
Gaat u zitten.
Ik heb besloten u één bezoek aan uw kolonel toe te staan.
Zeg hem dit. Als z'n officieren niet werken...
zal ik het hospitaal sluiten en uw patiënten in hun plaats laten werken.
Velen zullen sterven door zijn schuld.
Ga met hem praten. U hebt vijf minuten.
Doc gaat die ouwe opzoeken.
Sir...
Ik ben het, Clipton.
Ik heb wat meegebracht.
Hoe maakt de rest het? - Goed. We hebben vlees verzameld.
En een kokosnoot.
En de officieren? - Slecht. Ze zitten nog steeds vast.
En luitenant Jennings... Jennings is dood.
Gedood toen hij ontsnapte, net als Weaver en de Amerikaan.
Jennings. Arme, dappere kerel. Ik heb hem nog gewaarschuwd, niet?
Luister, we hebben weinig tijd.
Ik fris u wat op terwijl we praten. Ik moet u iets zeggen.
Ik heb Saito gesproken.
De slechtste commandant die ik ooit heb gezien.
Volgens mij is hij gek. Maar ga door.
Chantage. - Ik weet het, maar hij meent het.
Het gaat om z'n trots. Hij kan niet toegeven.
Het blijft chantage.
U houdt dit niet veel langer meer vol.
En zijn de officieren met werken niet beter af dan in dat benauwde hol?
De mannen werken zo traag als ze durven.
Saito heeft hun rantsoen verkleind. Als hij de zieken laat werken...
dan sterven ze. Zo simpel is het. - Dat begrijp ik wel. Echt.
Maar het gaat om het principe. Als we nu toegeven, houdt het niet meer op.
We zitten in de jungle, mijlenver overal vandaan.
In handen van een man die over lijken gaat. Principe.
Niemand zal ooit weten of willen weten hoe het met ons afloopt.
Geef toe, alstublieft.
Ik buig niet. Mijn officieren werken niet als koelies.
Het is tijd. - Goed.
Dank alle betrokkenen van me.
Alle zieken hebben wat afgestaan. Reynolds stal de kokosnoot.
We kunnen u af en toe wat brengen. We hebben een bewaker omgekocht.
Tot ziens, sir. Sterkte. - Dank je zeer.
Clipton. - Ja?
Zei je dat die Amerikaan dood was? - Hij is verdronken.
Ontsnappen is gekkenwerk. Drie man dood. En waarvoor?
Hier moeten we het zien te redden.
Doc keek naar ons en schudde z'n hoofd. Wat dat ook betekent.
Maar één ding. Dat de kolonel niet toegeeft.
En? - Het zit zo.
De kolonel laat zich niet onder druk zetten. Het gaat om het principe.
Als arts protesteer ik tegen z'n behandeling.
Een wonder dat hij nog leeft.
Mocht het tragisch aflopen, dan is dat moord.
Hij is verantwoordelijk. Niet ik.
Bent u ziek?
Zijn ze allebei gek?
Of word ik gek? Of komt het door de zon?
FEBRUARI
MEI
Geef acht.
Bataljon. Geef acht.
Engelse gevangenen. Laten wij ons afvragen:
waarom schiet de brug niet op?
U weet waarom. Omdat uw officieren lui zijn.
Ze voelen zich te goed om uw last te delen.
Dat is niet juist. Daardoor kunt u uw werk niet met vreugde doen.
Daarom wil het werk aan de brug niet vlotten.
Maar er is nog een oorzaak. Ik verberg de waarheid niet.
Met diepe schaamte en spijt moet ik het falen erkennen...
van een lid van de Japanse staf. Ik doel hiermee op luitenant Miura.
Hij is een slechte ingenieur en het commando onwaardig.
Derhalve heb ik hem uit z'n positie verwijderd.
Morgen werken we verder.
Ik zal persoonlijk de leiding nemen.
Vandaag rusten we uit.
Enkel werken en niet spelen, daar wordt Jack sloom van.
Als dank voor uw inzet in de toekomst geef ik u allemaal een geschenk.
Laten we werken met vreugde.
Compagnie, ingerukt.
Bataljon, ingerukt.
Moet je kijken. - Rode Kruis.
Hij heeft... We krijgen onze eigen Rode Kruis-pakketten.
Morgen werken we verder.
Kijk, ze halen die ouwe eruit.
Hij krijgt vast weer een pak slaag.
Goedenavond, kolonel.
Komt u mee hier zitten? Ik gebruik nog een late maaltijd.
Engelse corned beef.
Nee, dank u.
Geproduceerd in Schotland.
Ik drink het liever dan sake. Ik heb drie jaar in Londen gewoond.
Ik studeerde er aan de technische hogeschool.
Proost. - Het spijt me.
Later misschien. - Misschien.
Ik was geen groot kunstenaar en m'n vader was ertegen.
Hij gaf de voorkeur aan het leger.
Dus stapte ik over van kunst naar techniek.
Ik zal u dit vertellen, kolonel Saito.
Ik schrijf een rapport over uw activiteiten in dit kamp.
U realiseert zich m'n positie niet.
Ik voer orders uit. - Natuurlijk.
Ik heb orders de brug te voltooien vóór twaalf mei.
De tijd dringt. Dat is over twaalf weken.
Daarom moet ik alle beschikbare mankracht inzetten.
Maar officieren alleen voor schrijfwerk.
Maar overal werken officieren aan de spoorweg. Dat weet u best.
Wat andere commandanten doen, doet er niet toe. Ik ben ontzet.
Laten we ons niet opwinden.
Neemt u een sigaar? - Nee, dank u.
Toen ik zei dat alle officieren moesten werken...
bedoelde ik uiteraard niet u, commandant.
Dat bevel gold alleen voor officieren onder...
Geen van m'n officieren zal werken. - Alstublieft, laat me uitspreken.
Ik heb erover nagedacht en heb besloten...
majoors en hogere rangen administratief werk te geven.
Onderofficieren gaan werken.
Het spijt me, de Conventie is daar duidelijk in.
Weet u wat er met mij gebeurt als de brug niet op tijd af is?
Ik heb geen flauw idee. - Dan moet ik zelfmoord plegen.
Wat zou u in mijn plaats doen? - Als ik u was...
zou ik zelfmoord moeten plegen.
Proost.
Ik waarschuw u, kolonel, dat als ik sterf...
anderen vóór mij zullen sterven.
Begrijpt u? - Majoor Clipton zei zoiets, ja.
Dat lost uw probleem niet op. Maar we vinden er vast wel wat op.
Ga zitten.
Vertelt u me eens, kolonel.
De taak van officieren is toch bevel voeren?
Natuurlijk. - Mooi.
Nu...
Neem nou die brug. Een enorm karwei.
Ik betwijfel zeer of uw luitenant, hoe heet hij...
Miura.
Ik betwijfel of Miura in staat is zo'n groot karwei te klaren.
Ik heb daarentegen officieren, zoals Reeves en Hughes...
die in India bruggen hebben gebouwd.
De mannen respecteren ze. Dat is essentieel, dat weet u.
Anders verliest men z'n gezag. Wat volgt, is demoralisatie en chaos.
Ik zou niet willen dat het zover kwam.
U wist vast nog niet dat ik de werkzaamheden nu persoonlijk leid.
En loopt het nu naar tevredenheid? - Nee.
Ik haat de Britten. U wordt verslagen, maar u kent geen schaamte.
U bent koppig, maar u hebt geen trots. U overleeft, maar zonder moed.
Ik haat de Britten.
Zo heeft dit geen zin. - Blijf hier.
Allemaal staan.
Bataljon, geef acht.
Bataljon, op de plaats rust.
Gaat u toch zitten.
Weet u wat voor dag het vandaag is? - Ik ben de tel kwijt.
We herdenken onze grote zege over Rusland in 1905.
In heel Oost-Azië wordt deze dag gevierd.
Ter gelegenheid hiervan krijgen uw troepen een rustdag.
Dank u.
Ik geef een algehele amnestie.
U en uw officieren kunnen terug naar uw kwartier.
Vanwege deze amnestie...
is het ook niet meer nodig dat officieren arbeid verrichten.
Het is hem gelukt.
Iemand verdient een medaille.
Hoeveel man telt je groep? - Dat weet ik niet.
Weet je dat niet? - Doorgaans twaalf.
Vanmorgen werd er opeens een man ziek.
Er waren vier man nodig om hem weg te brengen.
Hij werd opeens vreselijk ziek.
Een korporaal hoort te weten hoeveel man hij heeft.
Ja, sir.
Heb je een tic? Houd op gezichten te trekken.
Je lacht erom. De bedoeling is goed, maar het is onmilitair gedrag.
Maak een einde aan die vertoning.
Zeg, Reeves. Heb jij ooit een brug gebouwd over een rivier als deze?
Wel zes. Madras, Bengalen...
Als dit jouw brug was, hoe zou jij het dan aanpakken?
Hoe ik het zou doen?
Ten eerste zou ik hem niet hier bouwen.
Waarom niet? - De plek is ongeschikt.
Geen ondergrond. Ziet u die pilaren?
Ze zinken.
Hoe we ze ook aanstampen, ze houden niet.
Waar zou jij hem bouwen?
Verder stroomafwaarts. Bij die engte. Solide gesteente op beide oevers.
Als dit jouw brug was, hoe zou je de mannen dan inzetten?
Niet zoals zij het doen. Totale chaos, dat zie je zo.
Ongecoördineerde activiteit. Geen teamwork.
Soms werken ploegen elkaar tegen.
We hebben een probleem, heren.
Dankzij de Japanners leiden we een chaos. Zonder orde of discipline.
We moeten het bataljon herbouwen.
Dat wordt niet makkelijk. Gelukkig hebben we daarvoor de brug.
De brug, sir? - De brug.
We Ieren die barbaren een lesje in Westerse efficiëntie.
We tonen wat de Britse soldaat kan. - Daar zegt u wat.
Ik weet dat het lastig zal zijn in dit oord waar niets voorhanden is.
Dat is een grote uitdaging. - Wilt u echt dat ze de brug bouwen?
Meestal ben je niet zo traag. Ik ken onze mannen. Houd ze bezig.
Als er geen werk was, bedachten we wel wat.
Zeker. - Dus hebben we geluk.
Maar het wordt een goede brug. Ook daarin ken ik de mannen.
Ze moeten eer hebben van hun werk. Nietwaar, heren?
Jij leidt het werk, als ingenieur.
Vertel ons wat je nodig hebt. Proberen we het?
We doen ons best. - Mooi.
We maken een bouwplan en regelen daarna een onderhoud met Saito.
Dan lichten we hem in.
Daarmee is de procedure afgedaan.
Het volgende punt is onplezierig voor alle betrokkenen.
Wij vinden dat de locatie van de brug overhaast en incorrect gekozen is.
Incorrect? - Helaas wel.
Reeves heeft de plek bestudeerd en vastgesteld dat de bodem te zacht is.
Te zacht? - Modder.
Er is voor niets gewerkt. Reeves, ga verder.
Ik heb tests gedaan. Die pilaren houden nooit op deze bodem.
Eén trein en de brug stort in.
Hier staat het. De druk en de bodemweerstand.
Wacht even, voor je doordraaft.
Zouden we een kopje thee kunnen krijgen?
Dus aangezien we een ramp willen voorkomen...
moeten we een nieuwe brug bouwen, verder stroomafwaarts.
Het volgende punt.
Ik wijzig de dagelijkse werklast van m'n mannen.
Ze gaan een halve meter aarde meer verplaatsen.
Ik neem aan dat u dat goedkeurt. Hughes heeft alle details. Hughes?
Ik heb een tijdschema gemaakt.
Zoals u ziet, is de werkkracht slecht verdeeld.
Ik dring erop aan dat we de ploegen reorganiseren.
Wacht. Het zou tijd besparen als we konden doorwerken onder het eten.
Kan dat geregeld worden? - Natuurlijk.
Ga door, Hughes.
Als we meer ploegen vormen en hun functie toespitsen...
weet ik zeker dat het werk 30 procent sneller kan.
En dan heb ik nog een laatste punt.
Nog een belangrijke beslissing die geen uitstel kan lijden.
De meesten gaan aan de brug werken, dus blijft de spoorweg liggen.
Ik zou graag zien dat uw mannen de spoorwegploeg versterken...
zodat het laatste stuk spoor zo snel mogelijk afkomt.
Ik heb het bevel al gegeven.
We moeten hun werklast vaststellen.
Ik dacht aan anderhalve meter per dag, om ze te ontzien.
Maar als ze evenveel doen als wij, ontstaat gezonde competitie.
Ik heb het bevel al gegeven.
We gaan ons uiterste best doen.
Ik denk dat alles daarmee rond is.
Mag ik u bedanken voor uw aandacht, kolonel Saito. Zijn er nog vragen?
Eén vraag. Lukt het u de brug op tijd af te hebben?
Wij denken dat het onmogelijk is.
Maar we gaan het proberen.
Er is al een maand verspild met een meningsverschil...
dat mij niet aan te rekenen valt.
Nog vragen? - Nee.
Dank u. De vergadering is gesloten.
Goedenavond.
Ik hoop dat die Japanners onze inspanning waarderen.
Voorlopig kan hun waardering me gestolen worden. Goedenacht, Clipton.
Ik wou u nog zeggen dat hier bomen staan die sterk op iepen lijken.
Het iepenhout van London Bridge hield 600 jaar.
600 jaar, zei je? - Ja, sir.
600 jaar. Dat zou me wat zijn.
Mount-Lavinia Ziekenhuis Ceylon
Ik zoek een Amerikaan, commandant Shears.
Hij is beneden op het strand. - Dank u.
Kus. - Iedereen ziet ons.
Ik krijg poeders, pillen, injecties, klisma's.
En ik heb alleen liefde nodig. - Ja, alleen liefde.
Waarom denk je dat je medisch verlof krijgt?
Omdat ik in m'n hart een burger ben, liefje. En ik volg altijd m'n hart. Kus.
Hoe was dat, commandant?
Noem me niet zo. Dat is niet romantisch.
Je bent zelf officier. Zal ik je luitenant Liefje noemen?
Dan mag je mij wel 'sir' noemen. - Goed, sir.
O jee, daar komt een hoge piet.
Hij komt voor jou. Ik ga zwemmen. - Niet weggaan.
Commandant Shears? Ik heet Warden.
Het spijt me u te moeten storen. - Daar ben ik al aan gewend. Martini?
Nee, dank u. - Bezwaar als ik drink?
Hoe komt u daaraan? - Waar een ziekenhuis is, is drank.
Natuurlijk. Geestig.
Ik zal het zo kort mogelijk houden.
Ik ben van Force 316. Ons hoofd- kwartier is in de botanische tuin.
U bewaakt zeldzame planten? - Niet helemaal.
Wilt u echt geen martini?
De spoorweg waaraan u werkte, interesseert ons zeer.
U kunt ons waardevolle informatie geven.
Ik ga over een paar dagen naar huis. Alles wat ik weet, heb ik al verteld.
U zou ons op een speciale manier kunnen helpen.
Ik weet dat het veel gevraagd is, maar kunt u bij ons langskomen?
Als u alles nog eens wilt horen. Goed.
Lord Louis zal blij zijn. - Lord wie?
Mountbatten. Hij gaat hierover.
Vanavond? Rond achten? Ik stuur wel een auto.
Vanavond? Geen sprake van. - Morgenvroeg dan? Tien uur?
Goed, tien uur. - Hartelijk dank. Cheerio.
Succes. - Bedankt.
Het spijt je zeer, maar je kunt vanavond niet.
Je zit er helemaal naast.
Salueer.
Presenteer geweer.
Mag ik uw pasje zien?
Dank u, sir.
Rijd maar door.
Majoor Warden woont hierachter. - Bedankt.
Netjes gedaan, Jenkins.
Vooruit, Thomson, gebruik je mes.
Goed zo. Sta op, mannen.
Naar de instructieruimte. En snel een beetje.
Heel onhandig, Joyce.
Gebruik je mes altijd meteen. Anders neemt hij het initiatief.
Wacht eens. Het spijt me vreselijk, sir.
Het spijt jou? - Ik zag u aan voor de vijand.
Ik ben tenslotte Amerikaan. - Je kunt gaan, Joyce.
Ja, sir. Het spijt me, sir.
Wat kan ik voor u doen? - Ik zoek majoor Warden.
Komt u maar mee. Z'n les is bijna afgelopen.
Dat was het eind van z'n les. - Wat een knaller.
Hij wil dat de training zo realistisch mogelijk is.
Majoor Warden, sir.
Fijn dat u kon komen. Was men aardig voor u?
Nou en of. - Dank je. Gaat u mee?
Kolonel Green wil u graag ontmoeten.
Wat een plek, hè? - Ronduit betoverend.
Een commandoschool. Dat wist ik niet. - Dat woord klinkt zo melodramatisch.
Wat doceert u? - Sabotage, explosieven en zo.
We gebruiken een plastic explosief. De helft hiervan gaf net die knal.
Dubbel zo krachtig als geligniet en veel lichter.
Onschadelijk zonder ontsteking.
Had dat even gezegd. - Het is Waterbestendig en buigzaam.
Je kunt er alles mee doen.
Hier woon ik.
Gaat u voor.
Ik ben toe aan een kopje thee.
U ook thee? Een borrel dan? - Nee, dank u.
Eén potje thee graag. - Jazeker.
Leest u dit? - Ik doceerde vroeger oosterse talen.
Nog gefeliciteerd met uw ontsnapping. Knap werk.
Ik had geluk. Ik leef nog omdat uw vliegtuig me vond.
Dat zal wel, ja.
Wilt u zien waar u was?
Goed.
Deze informatie berust op uw rapport. Het kamp moet hier ergens zijn.
Weten uw mensen hoe het die Nicholson vergaan is?
Ze wilden hem neerschieten en hij gaf geen krimp.
Wat kun je doen als ze je gaan doodschieten?
Hier is de rivier en hier het dorp waar u hulp kreeg.
Dit is de spoorweg. U moet dit gebied vrij goed kennen.
Niet echt. Ik was halfgaar.
De spoorweg begint hier in Singapore. Malakka, Bangkok, Rangoon.
Ze willen hem doortrekken naar India.
Waar ben ik gevonden? - Hier.
De Japanners willen het traject Rangoon-Bangkok half mei openen.
Uiteraard willen wij dat voorkomen. Bommenwerpers halen het niet.
We moeten het opblazen. - Hoe komt u er?
Parachutes, daarna lopen. - Met explosieven door die jungle?
Ons grootste probleem is een gebrek aan concrete kennis.
We zijn er nooit geweest. - Ik wil u niet ontmoedigen...
Een uitdaging. Ik doe de Kwai-brug. Ik vorm een team en ga hem opblazen.
Fijn voor u.
Wilt u echt geen thee?
Sorry, ik heb een lunchafspraak en ze is mooi.
Dus als u nog vragen hebt... - Natuurlijk, het spijt me.
Ik heb eigenlijk maar één vraag.
Wat zou u zeggen van teruggaan?
Wat zegt u? - Ik weet dat het veel gevraagd is...
maar u bezit de kennis die we zoeken.
We zouden u graag meenemen.
Liet u me daarom komen? Om me dat te vragen?
Om eerlijk te zijn, ja.
Mijn ontsnapping was een wonder. En u wilt dat ik terugga? Kom nou.
Dit is erg pijnlijk. - Ik ben van de Amerikaanse marine.
Kolonel Green heeft het al besproken met uw mensen.
Mijn mensen? - Ze hebben u aan ons overgedragen.
Gisteren kwam hun toestemming...
voor uw tijdelijke overplaatsing naar Force 316.
Dat kunnen ze niet doen. - Het is al gebeurd.
Ik wist niet hoe ik het moest zeggen. - Dit kan niet. Dit is een vergissing.
Ik ben geen marinecommandant, zelfs geen officier.
Dat was gelogen. Ik ben maar een dekzwabberaar tweede klas.
Toen het schip zonk, was er een echte commandant bij me.
Een Japanse patrouille doodde hem.
Mij zouden ze ook wel te pakken krijgen, dus...
U trok het uniform van de dode aan.
Ze behandelen officieren beter. - Heel slim.
Het hielp niet. In Saito's kamp werkte iedereen.
Er is altijd het onvoorziene.
De rol van commandant lag me wel en toen ik hier kwam...
en in het ziekenhuis de afdeling voor officieren zag...
dacht ik, laat ik er nog maar even mee doorgaan. Het had voordelen.
Ik zag er een op het strand.
Dat is het hele verhaal. U kunt me niet gebruiken.
U wilt een officier. Commandant Shears bestaat niet.
Als de marine dit hoort, laten ze me in de boeien naar huis sturen.
Dan heb ik het voor elkaar. - Voor wat?
Voor elkaar. Nu lust ik wel een borrel.
Ik vraag medisch verlof.
Ik zeg dat ik officier speelde omdat ik krankjorum werd in de jungle.
En het verergert. Soms waan ik me admiraal Halsey.
Een slim plan. - Slim? Waterdicht.
Als de marine hoort wie ik ben, is die overplaatsing van de baan.
GEHEIM
Dit bent u toch?
Waar hebt u die vandaan? - Eerst konden ze u niet thuisbrengen.
Maar ten slotte stuurden ze ons uw dienstdossier.
Foto's, vingerafdrukken. Wilt u het even bekijken?
Van uw echte rang zijn we al bijna een week op de hoogte.
De marine zit in een lastig parket.
U bent een grote held vanwege uw ontsnapping uit de jungle.
Maar ze kunnen u moeilijk decoreren omdat u zich voor officier uitgaf.
Waarschijnlijk zijn ze blij dat ze u aan ons kwĳt kunnen.
Een lastpak.
Wat uw rang betreft, daar doen we bij Force 316 niet moeilijk over.
U houdt de gefingeerde rang van majoor.
Een gefingeerde majoor. Logisch.
Nou...
Ik ben erbij, dus laat ik maar meedoen.
Zo mag ik het horen.
Kolonel Green, majoor Shears.
Hij gaat me helpen de Kwai-brug op te blazen.
Is het werkelijk?
Geweldig. Absoluut buitengewoon, majoor.
Naar de ziekenboeg. Deze voet is ontstoken.
Dan denkt de kolonel dat ik me druk. - Ik ben hier de arts. Ga.
Waarom wil die ouwe dat we een echte brug bouwen?
Die ouwe Nick weet heus wel wat hij doet.
Clipton, het werd tijd dat je ons eens opzocht.
De mannen leveren prima werk.
Hoe gedraagt hij zich? - Heel redelijk, sinds wij begonnen.
Wat zou hij denken? - Geen idee. Dank je, Reeves.
Wat vind je ervan?
Een hele uitdaging, niet?
Weet u zeker dat het een goed idee is deze brug te bouwen?
Meen je dat? Een goed idee?
Kijk nog eens goed.
Geef toe dat het moreel hoog is. Dat er orde heerst.
Dat hun conditie beter is. Zijn ze tevredener of niet?
Ja, maar... - Meer eten, minder slaag.
Dat is waar, maar... - Soms begrijp ik totaal niets van je.
Wat ik bedoel, is dit. Wat we hier doen, kan uitgelegd worden als...
Vergeef me, als collaboratie en zelfs hoogverraad.
Kom nou, krijgsgevangenen kunnen geen werk weigeren.
Dat snap ik, maar moeten we zo ons best doen?
Moeten we een betere brug bouwen dan zij zouden kunnen?
Als je Saito moest opereren, liet je hem dan sterven?
Moet dit bataljon uiteenvallen? Moet men zeggen dan ze het niet konden?
Besef je niet dat we ze moeten tonen dat ze ons niet kunnen breken?
Kijk maar eens goed.
Eens is de oorlog voorbij. Ik hoop dat zij die de brug dan gebruiken...
onthouden hoe en door wie hij gebouwd is.
Geen slaven, maar soldaten. Britse soldaten, zelfs in gevangenschap.
Je bent een prima arts, maar over het leger moet je nog veel Ieren.
Hou hem vast.
Gebruik je laars. Vooruit, schop hem.
Goedemorgen.
Waar staren jullie naar? Ga door met je werk.
Schop hem.
Sorry dat ik te laat ben. - Vier minuten.
Had u medische hulp nodig? Ik zag de verpleegster.
Vindingrijk, Warden had gelijk. Ga zitten.
U bent hier om het vierde lid van uw team uit te zoeken.
Laat Mr Joyce komen.
Chapman wil Joyce, maar ik twijfel.
Hij heeft te veel fantasie en te weinig berekening.
Bij een karwei als dit ben je nooit klaar, zelfs niet als het af is.
Hij is onze beste zwemmer.
Jouw mening ken ik al. Ik wil die van Shears horen.
Op de plaats rust.
Deze heren denken erover je mee de jungle in te nemen.
Je was boekhouder in Montreal?
Geen echte, ik was niet beëdigd. - Wat deed je dan?
Ik controleerde rijen cijfertjes die al door anderen gecontroleerd waren.
En weer anderen controleerden ze na mij.
Dat klinkt oersaai. - Dat was het ook.
Hoe ben je hier gekomen?
In '39 ging ik in Londen in dienst. Daarna kwam ik vrijwillig hier.
Vrijwillig?
Het reguliere leger... - Je kunt vrijuit spreken.
Het reguliere leger herinnerde me aan m'n burgerbaantje.
Je mag er niet denken.
Denk hier eens over. Zou je dit in koelen bloede kunnen gebruiken?
Ik weet hoe het moet. - Dat bedoel ik niet.
Zou je in koelen bloede iemand kunnen doden?
Die vraag heb ik mezelf vaak gesteld. Het zit me nogal dwars.
Wat was je conclusie? - Ik weet het echt niet.
Ik probeer het me in te denken.
Ik kan moeilijk vergeten dat doden een misdaad is.
Dat is een oud legerdilemma.
Dat was het wel. Bedankt, Joyce.
Kom ik in het team? - Dat hoor je nog wel.
Nou...
Dat bedoel ik dus. - Hij was wel eerlijk.
Niemand kan die vraag beantwoorden tot het moment daar is.
Wat vind jij, Shears?
Hij is Canadees. Dat past mooi bij ons internationale gezelschap.
Hij mag ook in mijn plaats gaan.
Als u het over Joyce eens bent, moet hij maar mee.
Volgens luchtverkenning is bij dat dorp een parachutelanding mogelijk.
U hebt parachutetraining gehad? - Nee, sir.
Verdorie, wat vervelend. - Stom, niet aan gedacht.
In dat geval... - Juist. Hij moet oefensprongen maken.
Ik ga het meteen met Freddie regelen. - Jij kunt ook gaan, Chapman.
Zin in een ommetje?
U beseft niet hoezeer u ons helpt.
Uw kennis van het gebied, uw contacten in dat dorp.
Bijna alsof uw ontsnapping bij ons plan hoorde.
Dit zal u interesseren. De nieuwe D-pil.
D-pil? - Dodelijk. Snel en pijnloos.
Veel beter dan de oude. Bij gevangenneming.
Ik mag me niet levend laten vangen? - Ik raad het niet aan.
Wie onderweg gewond raakt, moet u achterlaten.
Het doel gaat bij ons voor.
Weet u wat ik van dit team vind? Daarnet wou ik het niet zeggen.
Dat begrijp ik. Vertel.
Chapman is prima, ijswater in z'n aderen. Joyce, die redt zich wel.
Warden snap ik niet. - Waarom niet?
Cambridge en zo. Hij goochelt dan wel met explosieven, maar...
Hij is niet zonder ervaring.
Toen Singapore viel, blies hij bruggen en treinen op.
Van alles, voor de Jappen hem pakten.
Pakten? - Ja, een mooi verhaal.
Heel vervelend. Wat testsprongen maken, lijkt ze niet de moeite waard.
Bij één sprong is de kans op letsel 50 procent.
Bij twee 80 procent en bij drie zo zeker als wat.
Men vindt dat majoor Shears maar moet springen en er het beste van hopen.
Met of zonder parachute?
Heel geestig.
Met of zonder...
Hij landt in de bomen.
Volgens Yai stikt het op jouw route naar de Kwai van de patrouilles.
We gaan via het noorden. - Wie wijst de weg?
Yai. Hij haat de Japanners. Die namen z'n mannen mee.
Onze dragers zijn vrouwen. - Vrouwen.
Heel capabel, zegt hij.
Hij zegt dat hier slapen gevaarlijk is.
Vlakbij is een Japanse post. We slapen in de jungle.
En Chapman? - Yai's mensen begraven hem wel.
Is er iets?
Ik zat te denken. U spreekt de taal van Yai. Ik niet.
Hij brengt u naar de Kwai via een route die ik niet ken.
Wat maakt mij zo onmisbaar voor dit team?
Ik begrijp je wel, maar er is altijd het onvoorziene.
Zeg dat maar tegen Chapman. - Aan de slag.
Je bent lief.
Lief. - Doe je werk met vreugde.
Ja, sir.
Bloedzuigers.
Zit stil, dan haalt ze die beesten van je rug.
Wat doet zo'n lief meisje hier? - Zal ik je dat in het Siamees leren?
Te veel praten verpest het altijd.
Wat heeft dat ding? - Het heeft klappen gehad.
Ik krijg geen sterk signaal. - Weet je waarom? Het is nat, rot.
Zoals alles in deze rotjungle. Dump het.
Dit was Radio Tokyo, uw vriendelijkste vijand.
Doe het rustig aan en bied u nooit aan als vrijwilliger.
We verzuipen hier. - Het is gedecodeerd.
Mooi. Lees voor.
Oude bouwplek verlaten. Nieuwe bouwplek verder stroomafwaarts.
Vijand wil spoorweg openen met speciale trein...
van Bangkok naar Rangoon met troepen en vips.
Passeert brug op 13 mei.
Vernietig brug bij passeren trein.
Goede jacht, veel plezier. Dat is het.
Een trein en een brug, toe maar. - Komen we er op tijd?
Nog twee of drie dagmarsen.
Als we ons haasten, zijn we er voor donker op de twaalfde.
De moeite waard, niet? - Zeer zeker.
Goede jacht. Knap werk. Vreselijk geestig.
Als jij de radio niet had gemaakt, wisten we dit niet.
Er is altijd het onvoorziene.
Trekken.
Trekken. Trekken.
2,5 deciliter, sir. - Kinine.
We maken dit later wel af.
Clipton, het wordt kritiek.
Ik heb Reeves en Hughes gesproken. De brug is niet op tijd af.
We missen mankracht. De officieren helpen, maar het is niet genoeg.
Werken ze mee? - Ik heb het ze uitgelegd.
Ze helpen, maar het volstaat niet.
Vraag Saito om mensen. - Geen sprake van. We doen dit zelf.
Daarom ben ik ook hier. De ziekenlijst.
In dit hospitaal is niemand die kan werken.
Niet zo snel. Niets kwaads over jou, maar overal zijn simulanten.
Wees eerlijk. Sta ervoor open, meer vraag ik niet.
Blijf zitten.
Wat heeft Haskins? - Dysenterie en malaria.
Hij heeft 40 graden koorts.
En hij? - Zweren op z'n been.
Misschien red ik het been als ik nog wat snijd.
Moet hij werken? - Praat geen onzin.
En hij? - Een ontstoken arm.
Hun wonden helen slecht.
Zou hij niet beter af zijn met frisse lucht en licht werk?
Volgens ons beleid hoort iemand met een zere arm hier niet. Of wel soms?
Al is hij niet in topvorm, hij kan zich wel nuttig maken.
Afwerken en bijschaven. Kalm maar, Baker.
Zou je wat licht werk op de brug kunnen doen?
Wat u maar wilt. - Mooi.
En jij? Niets zwaars. - Ik doe m'n best.
Mannen, vanzelfsprekend ben ik trots op jullie.
Maar dit is een crisissituatie.
Als je het aankunt, kom ons dan een handje helpen.
Wat sjouwen en verven. Nou?
Ja, sir. - Mooi zo. Kom, volg mij maar.
10 minuten.
Kijk of ze dood zijn.
Kom mee, Joyce.
Gebruik je mes. Straks raken we elkaar.
Daarheen, Joyce.
Ik had het gekund. Ik was er klaar voor.
Bent u geraakt? - Kom mee.
Het is maar een botsplinter. Niets gebroken.
Het is mijn schuld. - Ik kan lopen, daar gaat het om.
Maar hoe snel en hoe ver? - Daar komen we vanzelf achter.
Wat doe je? Ik heb geen bevel tot stoppen gegeven.
We hebben het nodig.
Het is nog vijf uur lopen naar het doel. Misschien zes.
Kom mee. - Als u doorloopt, bloedt u dood.
Laat me hier achter. - Als u stopt, dan wij ook.
Om de constructie te bestuderen, moet je er voor donker zijn.
Maar wie weet of we langs deze route terugkomen en of we u dan vinden?
Als jij mij was, liet ik je achter. Dat weet je.
Hij niet, maar ik wel. U zou uw moeder hier nog achterlaten.
Jullie gaan zonder mij. Dat is een bevel. Jij hebt de leiding, Shears.
Dat bevel volg ik niet op.
Ik word ziek van uw heldendom. U draagt de stank van de dood mee.
Bommen, D-pillen, een fijn stel. Iets vernietigen zult u, de brug of uzelf.
De oorlog is een spel. U en Nicholson doen zo heldhaftig. Waarvoor?
Sterven volgens de regels. Maar wat echt telt, is leven als een mens.
Ik laat je hier niet doodgaan.
Je brug kan me gestolen worden en je regels ook.
Als we verdergaan, dan samen.
Goeie ouwe Yai.
Weg daarmee.
Kom nou maar.
Kom, erheen.
Nog spijt dat u bent meegegaan?
Voelt u zich beter? U hebt nu weer de leiding.
Dank u, majoor.
Ik snap het niet. Het is zo'n stevig, slim ontworpen ding.
Niet wat ze meestal in elkaar flansen. Kijk.
Die arme kerels. Stel je voor dat je zoiets moet bouwen in hun toestand.
Ik zie een Britse officier werken. De Jappen vinden het nog grappig ook.
Als hij ons hier zag, zou hij ook lachen.
Deze brug werd ontworpen en gebouwd door Britse soldaten
Als die trein er niet was, was een tijdbom perfect.
Daar we niet weten hoe laat hij hier morgen is, moet het met de hand.
We bevestigen de springstof aan de pilaren, een meter onder water.
De bedrading leiden we omlaag langs de waterval.
Het enige probleem is waar we hem verbergen.
Deze oever gebruiken de Japanners. Dat zien ze meteen.
Zie je die omgevallen boomstammen met die rotsen eronder en dat strand?
Ik zie ze. - Dat is onze sleutelpositie.
Op de andere oever, maar de enige beschutte plek in de buurt.
Zodra de brug de lucht in gaat, moet degene die daar is, terugzwemmen.
Geen prettig tochtje. - Ik was de beste zwemmer in de klas.
Dat lijkt me dan jouw pakkie-an.
Shears, zoek een plek waar je Joyce kunt dekken.
Samen met Yai houd je de Jappen wel bezig als ze het Joyce lastig maken.
Ik moet ook iets doen. Ik houd hier de mortier gereed voor het geval dat.
Misschien mik ik zelfs wat op de trein. Alles duidelijk? Nog vragen?
Zodra het donker is, ga je. De brug wordt bewaakt.
Je moet de spullen van verder stroomopwaarts laten afzakken.
Een vlot bouwen, dus.
Yai en drie vrouwen helpen je. Eén blijft hier bij mij. Vooruit.
Als ik kon lopen, deed ik het zelf. - Dat weet ik.
Redt hij het? - Ik denk het wel. Zal ik het doen?
Als ik kon, liet ik je hier. Het spijt me.
Ik hoop dat je straks je medisch verlof krijgt. Zonder pijn.
Bedankt.
Laden.
Prachtig. - Zeker, prachtig .
Eersteklas werk. Beter dan ik verwacht had.
Een prachtig bouwwerk.
Ik heb lopen denken.
Morgen ben ik op de kop af 28 jaar in het leger.
28 jaar in vrede en oorlog.
In al die tijd was ik nog geen 10 maanden thuis.
Toch was het een goed leven.
Ik hou van India.
Ik had het niet anders gewild.
Maar er zijn tijden...
dat je opeens beseft dat het eind dichterbij is dan het begin.
Dan vraag je je af, en je gaat eens na...
wat je leven betekend heeft.
Wat je bestaan heeft uitgemaakt.
Of het wel iets heeft uitgemaakt.
Zeker vergeleken met de carrières van anderen.
Ik weet niet of het gezond is.
Maar ik moet toegeven dat ik van tijd tot tijd zulke gedachten heb.
Maar vanavond...
Vanavond...
verdorie.
Ik moet gaan.
De mannen bereiden een feestje voor.
Lief.
Jullie zullen het met me eens zijn dat dit een aangename avond was.
De meesten van jullie gaan morgen naar een nieuw kamp en nieuw werk.
Jammer dat jullie de brug niet in gebruik kunnen zien.
Maar het zal jullie verheugen dat de voltooiing van dit stuk spoor...
betekent dat de zieken per trein naar het nieuwe kamp worden vervoerd.
Kolonel Saito stemt erin toe dat ik achterblijf met Clipton en de zieken.
We zijn over een paar dagen bij jullie.
Nu jullie werk er hier op zit...
voelen jullie je wellicht wat terneergeslagen.
Dat is begrijpelijk. Een heel natuurlijke reactie.
Maar ooit, over een week, een maand, een jaar...
als God het wil, gaan we allemaal terug naar huis.
Dan zullen jullie trots zijn op wat je hier hebt bereikt...
in tijden van grote tegenspoed.
Jullie prestatie zou een voorbeeld moeten zijn, en dat wordt het...
voor al onze landgenoten, soldaten zowel als burgers.
Jullie hebben eervol overleefd.
Niet alleen dat.
Hier in de wildernis is de nederlaag een overwinning geworden.
Gefeliciteerd. Mijn complimenten.
De koning.
We zijn zover. Heb je alles? Pistool, munitie, rugzak, veldfles, mes?
Ik zit pal aan de overkant.
Volgens de professor ben je nooit klaar. Ik kan niets bedenken...
dan je een lang en gelukkig leven te wensen.
Wat is er gebeurd?
De rivier is gezakt.
De draad is zichtbaar.
De springladingen.
Wacht niet op de trein. Doe het nu.
Als Saito gelijk heeft, komt de trein binnen tien minuten.
Ik kijk liever toe vanaf de heuvel. - Waarom? Op de brug zie je meer.
Wat zal ik zeggen. Ik ben er liever niet bij.
Zoals je wilt. Maar soms begrijp ik echt niets van je.
Zoals u al zei, ik heb nog veel te leren over het leger.
Goedemorgen.
De rivier is vannacht gezakt.
Wat doet hij nou?
Er is iets vreemds gaande. Laten we alles nalopen voor de trein komt.
Hij is gek geworden. Hij leidt hem recht erop af. Onze eigen man.
Zie je wel. Er is iets gaande.
Doe het, jongen. Dit is het moment.
Hebt u een mes? Ik ontdek net dat de brug ondermijnd is.
Goed zo.
Britse officier. We blazen de brug op. - Je blaast hem op?
Orders van hogerhand. Er is geen tijd meer.
Nee. Help.
Help.
Dood hem.
Laat me los. U begrijpt het niet.
Dood hem.
Help.
Maak hem dood, Joyce.
Jij.
Wat heb ik gedaan?
Waanzin.
Ik moest het doen.
Anders waren ze gevangen genomen. Het kon niet anders.
Waanzin.